در اولین روز از دهه فجر ۹۹ ، مرور این سخنان حضرت امام(ره) پس از حدود ۴۲ سال خالی از لطف نیست. صحبتهایی که گویی همین امروز گفته شده و فراخور همین اکنون کشور ماست.
نمی دانم ترسی که امام داشت از اینکه اعمال و رفتار غلط مسوولین و روحانیت به پای اسلام نوشته شود چقدر تعبیر شده است.
اینکه اگر در رژیم سابق مثلا یک روحانی خلافی میکرد مردم خود او را طعن و لعن می کردند ولی اکنون بواسطه اینکه جمهوری اسلامی است آنرا از چشم مکتب اسلام می بینند و تفسیر میکنند.
نظر شما چیست و فکر میکنید چقدر این هشدار الان محقق شده؟
پ.ن:سخنرانی مربوط به هفتم تیر ماه ۵۸ در بین روحانیون و مسوولین است.
