تنها هشت سال از انتخاب شهردار تهران بعنوان رئیس جمهور نگذشته بود که آخرین شهردار تهران نیز درصدد کسب این جایگاه برآمد. سال ۱۳۸۴ بود که محمود احمدی نژاد که دو سالی را بعنوان شهردار پایتخت فعالیت کرده بود با حضور در صحنه انتخابات بعنوان رئیس جمهور ایران برگزیده شد و هشت سال بعد جانشین وی در شهرداری تهران نیز خواستار این پست کلیدی گردید.
دست یابی به پستهای سیاسی از طریق شورای شهر و شهرداری پیش از این نیز مسبوق به سابقه بوده است . بسیاری از اعضای شورای شهر تهران در دوره های مختلف، بعد از چندی بدنبال تغییر جایگاه خود برآمدند و به عرصه های مختلف سیاسی و اجرایی در مجلس و دولت وارد شدند. جالب اینجاست که برخی از آنها کمترین سابقه را در عرصه فعالیتهای سیاسی یا اجتماعی داشته و به مدد قرار گرفتن در لیستهای شاخص و یا ارتباطات بعد از حضور در شورا یا شهرداری موفق به کسب جایگاه های بالاتر گردیده اند که نمونه های متعددی را می توان ذکر نمود.
این اتفاق فقط مختص به تهران نبوده و در تمامی شهرهای کشور شاهد تغییر جایگاه اعضای شورای شهر یا شهرداران بوده ایم. بسیاری از نمایندگان مجلس پیش از انتخاب، در شورای شهر یا شهرداری حوزه انتخاببه خود مشغول فعالیت بوده اند و بسیاری از مدیران اجرایی نیز سابقه عضویت در شورا یا شهرداری داشته اند.
سابقه حضور در شورای شهر و یا شهرداری فی نفسه عملی مذموم بشمار نمی رود لیکن چنانچه از آن بعنوان پل یا سکویی برای کسب جایگاه های بالاتر استفاده گردد مورد نکوهش است چراکه اولاً اعضای شورای شهر و شهرداران -با یک واسطه بیشتر- بخاطر اعتماد مردم به آنها و انجام خدمات مورد انتظار انتخاب شده اند و ثانیاً عملکرد آنان هر چند مثبت و مورد قبول ، بواسطه منابعی است که بخشی از آن دولتی- متعلق به بیت المال – و بخش دیگر مستقیماً توسط مردم پرداخت شده و استفاده از آن به هر نحو در جهت اغراض شخصی غیرقانونی و نامشروع است حال اگر کسانی با استفاده از موقعیت ایجاد شده در شورا یا شهرداری بخواهند بجای خدمت به مردم خدمتی به خودشان کرده باشند جفایی بزرگ و خطایی نابخشودنی مرتکب شده اند.
اکنون دوره چهارم شوراهای اسلامی شهر و روستا آغاز شده و اعضای شوارها با رأی مردم در حضوری باشکوه و حماسی انتخاب شده اند. اعضای شوراهای اسلامی شهر و روستا باید بدانند که این مسؤولیت سنگینی است که مردم بر عهده آنان نهاده اند و بایستی بخوبی از این فرصت در جهت خدمت به مردم استفاده کنند. مسؤولیتی که بمدت ۴ سال طول خواهد کشید و این زمان همانگونه که قانون مشخص نموده بیش از زمان تعیین شده نخواهد بود از سویی مردم نیز نمایندگان خود در شوراها را برای ۴ سال انتخاب کرده اند و خروج از شورا با هر نیتی برای کسب مقام هایی بهتر و چه بسا فریبنده ظلم به اعتماد مردم است .
همانگونه که ذکر شد متاسفانه این امر بارها مسبوق به سابقه بوده و برخی به بهانه های خدمت بیشتر در جایگاه های دیگر بدون توجه به رأی مردم از شورا خارج شده و از رانت حضور موقت در شورا استفاده نموده اند. در همین شورای شهر قم برخی از اعضای شورای شهر کاندیدای نمایندگی مجلس شورای اسلامی شده و از شورا خارج شدند گرچه برخی با اقبال مردمی مواجه نگردیدند لیکن برخی نیز به دلیل فعالیتهای گسترده و به نوعی استفاده تبلیغی و ابزاری از موقعیت خود در شورا توانستند بعنوان نماینده وارد مجلس شوند. این قضیه در مورد شهرداران نیز بخوبی صادق است. اینکه کسانی با استفاده از امکانات بخواهند خدماتی را که ارائه شده به نام خود تبلیغ نموده و از آن بعنوان سکویی برای حضور در پستهای مدیریتی کلان تر استفاده کنند به شدت مذموم است و این هشداری است برای اعضای محترم شورای اسلامی شهر قم که کسی را بعنوان شهردار قم برگزینند که علاوه بر شاخصهای مورد نیاز، فقط بدنبال خدمت به مردم بوده و دستیابی به مقامات بالاتر یا سودای نمایندگی مردم را در سر نداشته باشد.
حدود دو سال به انتخابات مجلس شورای اسلامی باقی مانده و از همین حالا صحبتهایی برای حضور برخی چهره ها بعنوان کاندیدای این انتخابات به گوش می رسد از جمله برخی اعضای شورای شهر جدید و خصوصاً برخی که بعنوان کاندیدای تصدی پست شهرداری قم مطرح شده اند. شنیده ها حاکی از حمایت برخی نمایندگان فعلی از این افراد برای تصدی شهرداری قم بمنظور استفاده از امکانات در جهت تقویت جایگاه خود و همچنین احتمالاً ائتلاف با وی برای حضور در انتخابات آتی مجلس شورای اسلامی است و اعضای شورای اسلامی شهر قم باید با زیرکی اینگونه اقدمات را رصد کرده و ضمانتهای اجرایی برای خدمت صرف به مردم را از کسانی که خواستار بر عهده گرفتن مسؤولیت شهرداری قم هستند بگیرند.
اینکه در هر دوره ای خدماتی قابل توجه به مردم ارائه شده و مسؤولین زحماتی را متحمل شده اند موضوعی است که بصورت طبیعی بایستی اتفاق بیافتد و منتی بر مردم نیست لیکن گاهی این خدمات بیشتر به چشم آمده و با استفاده از ظرفیتهای اطلاع رسانی بخوبی تبلیغ می گردد و این اتفاق دلیلی بر برتری برخی مدیران نبوده چه بسا کسانی خدمات شایسته تری داشته ولی در بیان آن و اطلاع رسانی توفیقی نداشته اند و این موضوع باید به دقت مورد بررسی قرار گرفته و در انتخاب افراد برای پستهای مهم مد نظر قرار گیرد.
