گاهی بحرانها ناگهانی به نظر میرسند؛ یک استعفای جمعی، یک تجمع اعتراضی، یک خطای بزرگ اداری یا فروپاشی روحیه کارکنان. مدیران در چنین لحظاتی میگویند: «چطور یکدفعه این اتفاق افتاد؟» اما واقعیت این است که هیچ سازمانی ناگهان نمیترکد. پیش از هر انفجار، فشارهایی انباشته شدهاند که دیده نشده یا جدی گرفته نشدهاند. «تئوری بادکنک» […]
در بسیاری از سازمانها، بهویژه در بخش دولتی، یک واقعیت نانوشته وجود دارد که کمتر دربارهاش حرف زده میشود: همه میدانند چه کسانی کار را جلو میبرند، اما وانمود میکنند همه به یک اندازه مؤثرند. چند نفر همیشه درگیرند، پاسخ میدهند، مسئله حل میکنند و کار را به سرانجام میرسانند؛ و در مقابل، عدهای حضور […]
در بسیاری از سازمانها، بهویژه سازمانهای دولتی، صحنهای آشنا بارها تکرار میشود: کارشناس توانمندی که سالها دقیق و مسئولانه کار کرده، بهعنوان پاداش تلاشهایش ارتقا میگیرد؛ اما اندکی بعد، همان فرد نهتنها موفقتر نشده، بلکه خود و سازمان را وارد دورهای از سردرگمی کرده است. تصمیمها کند میشوند، ارتباطات مختل میگردد و خروجیها افت میکند. […]
«کار تا جایی گسترش مییابد که زمان موجود برای انجام آن را پر کند.» این جمله کوتاه، هسته اصلی قانون پارکینسون (Parkinson’s Law) است؛ قانونی که نه در آزمایشگاه، بلکه در دل سازمانها، ادارهها و ساختارهای بوروکراتیک متولد شد. سیریل نورثکوت پارکینسون، تاریخنگار و نویسنده بریتانیایی، در دهه ۱۹۵۰ با نگاهی طنزآلود اما عمیق به […]
