چرا در بسیاری از سازمانهای ما، کارکنان نه انگیزهای برای مسئولیتپذیری دارند، نه امیدی برای تغییر، و نه تمایلی برای پیشنهاد دادن؟ چرا برخی کارمندان حتی به وظایف ساده خود هم بیتفاوتاند و ترجیح میدهند «حداقل کار ممکن» را انجام دهند؟ پاسخ بخشی از این رفتار، در نظریه معروفی از روانشناسی است به نام ناکارآمدی […]
در برخی سازمانها، مشکلی وجود دارد که همه آن را حس میکنند، اما هیچکس حاضر نیست دربارهاش حرف بزند. نه چون نمیفهمند، بلکه چون فرهنگ سازمانی «سکوت»، «بیتفاوتی» یا «نترسیدن از پیامدها» را جایگزین شجاعت کرده است. این وضعیت همان چیزی است که در روانشناسی و جامعهشناسی سازمانها به نام «تئوری ماهی گندیده» شناخته میشود: […]
سال ۱۹۷۰ در ژاپن واژهای در فرهنگ مدیریتی آن کشور متولد شد که بعدها جهان را تکان داد:کاروشی؛ یعنی مرگ ناشی از کار زیاد. نه استعاره بود و نه اغراق. کارمندانی واقعاً جان میباختند؛ از ایست قلبی، سکته مغزی و فرسودگی حاد. اما در بسیاری از سازمانهای ما، مشکل برعکس است: نه مرگ ناشی از […]
در بسیاری از سازمان ها، وقتی عملکرد کاهش می یابد یا نارضایتی کارکنان افزایش پیدا میکند، نخستین واکنش مدیران، درخواست «منابع بیشتر» است: بودجه، نیرو، تجهیزات یا امکانات اما تجربه نشان داده است که گاهی مشکل در کمبود منابع نیست، بلکه در ظرفی است که این منابع در آن ریخته می شود. این همان چیزی […]
